Blog

Σε ποιες περιπτώσεις σε ένα M&A deal είναι αδιάφορο εάν είναι accretive ή dilutive;

Σε περίπτωση που ο αγοραστής δεν είναι εισηγμένη εταιρεία, είναι private company δηλαδή, ή τα EPS που παρουσιάζει είναι αρνητικά τότε δεν τον ενδιαφέρει τελικά εάν το deal θα είναι accretive ή dilutive. Το ίδιο επίσης ισχύει και στην περίπτωση που το μέγεθος του αγοραστή είναι πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με την target εταιρεία.

Το κριτήριο του accretion/dilution σε ένα M&A deal δεν είναι το μοναδικό. Χρησιμοποιείται κυρίως για τις εισηγμένες εταιρείες όπου ο δείκτης EPS έχει ιδιαίτερη σημασία για τους επενδυτές αλλά χρησιμοποιείται και επειδή είναι και μια μέθοδος η οποία κατά στην εφαρμογή της είναι πολύ πιο γρήγορη σε σχέση με τις άλλες. Η σύγκριση του IRR ενός deal σε σχέση με το discount rate του αγοραστή (που συνήθως είναι το WACC) όπως επίσης και η αποτίμησης της αξίας του αγοραστή πριν και μετά το deal αποτελούν σαφώς μεθόδους αξιολόγησης ενός M&A deal.

Επίσης, η ανάλυση συνεισφοράς (contribution analysis) αποτελεί μια ακόμη κοινή μεθοδολογία ανάλυσης σε ένα M&A deal και χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει το βαθμό στον οποίο τόσο ο αγοραστής όσο και ο πωλητής συνεισφέρουν στις λειτουργικές δραστηριότητες της νέας οντότητας που προκύπτει. Στην ανάλυση συνεισφοράς βλέπουμε κάθε πλευρά πόσο συμβάλει σε συνδυασμένη βάση όσον αφορά τα Έσοδα, το EBITDA ή το EBIT. Με τη μέθοδο της ανάλυσης συνεισφοράς μπορούμε επίσης να έχουμε υπολογισμό αποτίμησης και να αξιολογήσουμε το ύψος του τιμήματος σε σχέση με την συνεισφορά της κάθε πλευράς στο νέο σχήμα. Ένας βασικός όμως περιορισμός είναι ότι η μέθοδος αυτή δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε περιπτώσεις ενός 100% cash ή debt deal.